Դիցանունների ադոնցյան վերլուծությունը

Հին հայոց աշխարհայացքն ուսումնասիրած Ն. Ադոնցը խորին հետևողականությամբ քննում է հին հայոց դիցարանի մի քանի աստվածների անուններ, որոնց վերլուծությունը մեզ հանգեցրեց այն տեսակետին, որ անվանադրման գործընթացի մեկնաբանումը չպետք է եզրագծել…

Մեսրոպ Մաշտոցի վարքագրությունը և հայոց գրերի գյուտը Նիկողայոս Ադոնցի հետազոտությամբ

Ադոնց հայագետի ուշադրությունից չէր կարող վրիպել հայոց լեզվի պատմության այնպիսի կարևորագույն մի խնդիր, ինչպիսին Մաշտոցի կողմից հայոց գրերի ստեղծման հանգամանքների բացահայտումն էր: Մաշտոցի, նրա աջակիցների և աշակերտների մասին առկա հայկական…

Ն. Ադոնցը՝ անձնանունների ստուգաբան

 ՎԱՆՈՒՀԻ ԲԱՂՄԱՆՅԱՆ (ԵՊՀ) Ն. ԱԴՈՆՑԸ՝ ԱՆՁՆԱՆՈՒՆՆԵՐԻ ՍՏՈՒԳԱԲԱՆ «Անձնանունները հաճախ ազդում են միջանձնային հարաբերությունների վրա» Յոխեն Գեբաուեր Անձնանունները, ըստ գերմանացի լեզվաբանների, «սոցիալական ցուցիչ» են: Օրինակ՝ գրագետ միջին խավը նախընտրում է դասական…

ՀԱՅ-ԾԱԹԵՐԻ ԾԱԳՈՒՄՆ ԸՍՏ Ն.ԱԴՈՆՑԻ

Հայ պատմիչները վկայում են ծադ կամ ծաթ անունով ինչ-որ ժողովրդի մասին, որի ծագումը ցայսօր առեղծված է: Հարցի քննությամբ զբաղված Ն. Ադոնցի կարծիքով՝ ծաթերի առաջացման հանգամանքները և նրանց կապը հայերի հետ իսկապես հետաքրքրական են, որովհետև նրանք որոշ…

Ն. ԱԴՈՆՑԻ ԲԱՌԱՔԵՐԱԿԱՆԱԿԱՆ ԴԻՏԱՐԿՈՒՄՆԵՐԻՑ

Ն. Ադոնցը բազմակողմանի հետաքրքրությունների տեր մտավորական էր՝ հայագետ բառի ամենալայն իմաստով: Հայոց լեզվի ուսումնասիրության բնագավառում Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում  ստացած հիմնարար գիտելիքները Ն. Ադոնցն ավելի խորացրեց Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետի՝…

Ն. ԱԴՈՆՑԸ ԵՎ Գ. ՋԱՀՈՒԿՅԱՆԸ՝ ՀԱՅ ՔԵՐԱԿԱՆԱԳԻՏՈՒԹՅԱՆ ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ՀԻՄՆԱԴԻՐՆԵՐ

  Հայ քերականագիտության՝ իբրև ինքնուրույն գիտակարգի սկզբնավորումը կապվում է Ն. Ադոնցի անվան հետ, որ 1915 թ. Սանկտ Պետերբուրգում տպագրում է հիմնարար մի աշխատություն՝ «Дионисий Фракийский и его армянские толкователи», որտեղ…

ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՀՆԱԳՈՒՅՆ ՏԵՂԱՆՈՒՆՆԵՐԸ Ն. ԱԴՈՆՑԻ «ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ ՀՈՒՍՏԻՆԻԱՆՈՍԻ ԴԱՐԱՇՐՋԱՆՈՒՄ» ԳՐՔՈՒՄ

Ն. Ադոնցի «Հայաստանը Հուստինիանոսի դարաշրջանում» մենագրության արժեքը պայմանավորված է հեղինակի կողմից ոչ միայն պատմաբանասիրական վերլուծությունների աննախադեպ մեթոդների ընտրությամբ ու կիրառմամբ, այլև եզրակացությունների կուռ և համընդգրկուն բնույթով: Մինչ Ն. Ադոնցի տեղանվանագիտական…

Հայոց տոհմանունների իմաստաբանական դաշտը ըստ Ն. Ադոնցի «Հայաստանը Հուստինիանոսի դարաշրջանում» գրքի

Տոհմական կեցությունը յուրաքանչյուր ժողովրդի պատմության նախնական անհրաժեշտ փուլն է: Հայաստանն իր էթնիկական և աշխարհագրական պայմաններով լավագույն հանգրվաններից էր այդպիսի կացութաձևի համար: Բազմաթիվ լեռնաշղթաները կազմել էին հովիտների, կիրճերի մի ցանց, որոնցից…